امروزمی خوام یه تصویر سازی ذهنی کنید، شاید خیلی هم از این تصویرکه براتون توضیح میدم خوشتون نیاد ولی گاهی اوقات لازمه …
تصور کنید که نورچشمی ها تون، حالا یه دونه هست یا هرچندتا، بچه‌های شما نیستند و پدر و مادرشون کس دیگری است، و شما فقط اونا رو به فرزندی گرفتید، یعنی قیمشون شدید و قراره که ازشون نگهداری کنید و البته دارید سعی می کنید که درست هم تربیت کنید.
این تصویر رو تو ذهنتون کامل و واضح ببینید که این بچه ها بچه های واقعی شما نیستن و بعد به این سوال من جواب بدین:
حالا نگاهتون به رفتار ها حرف زدن ها ، نوع درس خوندن و حتی انجام تکالیفشون چجوریه؟ آیا فکر نمی‌کنید که یک مقداری حساسیت‌ها و سختگیری هاتون نسبت به تربیت بچه ها کمتر شده؟ آیا احساس نمی کنید که الان پذیرش مشکلات رفتاری بچه ها یه کم براتون ساده تر شده؟
چرا اینطوریه؟؟
تفاوت های رفتاری و اخلاقی بچه ها گاهی اوقات با خواهر برادرانشون و حتی با ما که پدر مادرشون هستیم انقدر زیاده که باورمون نمیشه اینا از خون و پوست ما هستند، و هضم این تفاوت ها یه موقع هایی خیلی برامون سخت میشه.
اکثرما با ذهنیت های قبلی این بچه‌ها رو به دنیا آورده ایم و الان می‌بینیم که اون آرمان هایی که تو ذهنمون در مورد بچه ی رویاییمون بوده درحال حاضرخیلی برآورده نشده…
شاید حتی بعضی از والدین از بچه دار شدن پشیمون شده باشن ، نه اینکه از بچه هاشون خوششون نیاد اما حداقل قید بچه ی بعدی رو زدن…
هدف من از مطرح کردن این بحث این بود که تفاوت‌های تیپولوژی بچه ها، موضوعیه که برای ما تضمین نشده . یعنی هیچ کس ضمانت نداده که این نورچشمی تازه به دنیا اومده قراره یکی مثل خواهر و برادرش بشه … بنابراین مقایسه کردن اونا باهرکسی کاملا ناامید کننده است و هیچ چیزی رو تغییر نمیده.
نگاه ما به بچه هامون باید به عنوان انسان های منحصر به فرد و متفاوت باشه که قرار نیست نسخه‌ای از ما یا هم خون های دیگرباشن، باید نگاهمون رو عوض کنیم تا پذیرش این تفاوت ها برامون راحت تر باشه.
میوه این پذیرش بی قید و شرط، برای بچه های ما گوهر گرانبهای عزت نفسه.
عزت نفس همون چیزی است که وقتی بچه های ما به سن نوجوانی و جوانی می رسن ، به اونا اجازه نمی‌دهه که هر حرفی رو بزنن، با هر کسی رفت و آمد کنن، هر کاری رو انجام بدن و در واقع مثل یک سپر امنی می مونه که اخلاق و تربیت اونها رو حفظ میکنه.
اما بچه‌هایی که عزت نفسشون از همان کودکی لطمه می خوره متاسفانه چالش های سخت تری رو توی نوجوانی تجربه می‌کنن واینا همون نورچشمی هایی هستند که دایما با بقیه همسن و سالهاشون مورد مقایسه و شماتت قرار گرفتن.
دیدگاه‌ها
دربارهٔ این مقاله چه نظری دارید؟ اولین دیدگاه را شما بنویسید.