زورگویی پنج ساله ها

خانم دکتر

دختر من ۵ ساله است و به تازگی پرخاشگری و زورگویی زیادی را از خود نشان می‌دهد گویی می‌خواهد در تمام موقعیت‌ها حرف خود را به کرسی بنشاند. این موضوع باعث کلافگی من و پدرش شده و نمی‌دانیم که در این گونه موارد چه بازخوردی به او نشان دهیم…

والدین عزیز عموماً لجبازی و پرخاشگری کودکان تا سن ۴ سالگی طبیعی بوده و جای نگرانی ندارد. اما قاعدتاً از ۴ سالگی به بعد این پرخاشگری‌ها باید تا حدودی کاهش پیدا کند. لذا زمانی که کودک ۵ ساله حجم زیادی از زورگویی را در خانه نشان می‌دهد باید زیربنا و ریشه این پرخاشگری را جستجو کنید. عموماً دو علت مهم می‌تواند دلیل این رفتار کودک باشد.

دلیل اول نمایش قدرت است به این معنا که او می‌خواهداستقلال کامل در انتخاب‌های خود را به هر شکلی که شده به والدین نشان دهد. در این گونه موارد توصیه می‌شود که رفتار او را نادیده بگیرید. البته این نکته بسیار حائز اهمیت است که نادیده گرفتن خود تکنیک مهمی است و باید به صورت کاملاً درست اجرا شود و اشکال در نحوه اجرای این تکنیک می‌تواند اثربخشی آن را کاهش دهد.

دلیل دوم که به نظر من بسیار مهم است غریزه حفاظت از خود نام دارد. این غریزه به صورتی ذاتی در تمام انسان‌ها وجود دارد وعامل اصلی بقای بشر به حساب می‌آید. به این معنا که اگر فرد احساس خطر کند دچار اضطراب شده و سعی در کاهش این اضطراب و دفع خطر خواهد داشت. بارها در نوزادان و کودکان نوپا دیده‌ایم که وقتی احساس کنند مادر از آنها دور شده شروع به گریه و جیغ و داد می‌کنند. در مورد این کودکان ما هیچگاه نمی‌گوییم که متوسل به پرخاشگری و زورگویی شده است و اولین برداشت ازاین رفتار کودکان معمولاً این است که کودک ترسیده و نیاز به مادر دارد. در مورد کودکان بزرگتر هم غریزه ی محافظت از خود همین مصداق را پیدامی کند با این تفاوت که کودکان با افزایش رشد شناختی نسبت به موقعیت‌های جدید اضطراب بیشتری را احساس می‌کنند. چیزی که در سنین پایین کمتر دیده می‌شد. لذا به جهت دفع خطر و کاهش اضطراب از اولین ابزاری که به ذهنشان می‌رسد و آن هم به کرسی نشاندن حرفشان است، استفاده می‌کنند.

تصور کنید مادری را که برای فرزند خود لباس تازه‌ای خریده و انتظار دارد که کودکش از این به بعد با این لباس به مهد کودک برود اما کودک پافشاری می‌کند که من همان لباس‌های قدیمی را می‌پوشم . معمولا برداشت والدین از این موقعیت زورگویی کودک است در حالی که با بررسی بیشتر، مادر متوجه می‌شود که کودک از اینکه در مهد کودک نتواند لباس خود راهنگامی که به دستشویی می‌رود، باز و بسته کند یا باعث معطل شدن سایر بچه‌ها شود به طوری که آنها او را سرزنش کنند، به شدت دچار اضطراب شده لذا ترجیح می‌دهد با همان لباس‌های قدیمی که نحوه باز و بسته کردن دکمه‌ها و زیپ لباس را به خوبی آموخته به مهد برود.

این مثال ساده به خوبی به ما نشان می‌دهد که ما والدین باید تصورات ذهنی ریشه‌ای که باعث زورگویی کودک شده شناخته و سپس اقدام لازم را انجام دهیم. بنابراین زمانی که زورگویی ولجبازی کودکان به جهت کاهش اضطراب آنها برای موقعیت‌های جدید است به سرعت بایداز راهکارهایی استفاده کنیم که اطمینان خاطر را در کودک به وجود آورد.استفاده از تکنیک‌های درست به مرور زمان فرایندی را برای کودک شکل می‌دهد که یاد می‌گیرد نیازی به پرخاشگری برای بیان خواسته‌هایش نیست و می‌تواند احساسات خود را با ابزارهای کارآمدتری ابراز کند.

محتوایی که مطالعه کردید کاملاً تخصصی و منحصر به این سایت می‌باشد و از هیچ منبع دیگری کپی نشده است.

برای اطلاعات بیشتر دربارهٔ دوره‌های والدگری شخصیت مداریا تعیین وقت مشاوره از طریق پیام‌رسان‌ها با ما در ارتباط باشید

09352524603

09912012370

دکتر مریم عیسی زاده

متخصص شخصیت شناسی کودکان و نوجوانان