وقتی کودک شبیه والدین نیست

دو گزینه مهم
شما در کدام گروه قرار دارید؟

چقدر خوب که نورچشمی عین بچگی های خودمه…

چقدر خوب که نور چشمی خیلی متفاوت‌تر از بچگی های خودمه…

در متن زیر به بررسی این موضوع می پردازیم:

یکی از مهمترین امتیاز های مربوط به ویژگی‌های شخصیتی بچه‌ها زمانی هست که، تیپ شخصیتی کودک شبیه والدین باشد. البته این موضوع که تشابه شخصیتی به واقع امتیاز شمرده می‌شود یا نه؟ جای تامل دارد.

تجربه مشاوره های من نشان داده که مراجعان بسیاری هستند که اتفاقاً از این تشابه شخصیتی ابراز نگرانی می‌کنند.

به طور مثال:” من آدم اجتماعی نیستم… یا اعتماد به نفسم پایین است… یا خیلی به جزئیات حساسم… احساساتی هستم و دلم نمی خواهد فرزندم مثل خودم باشد…دوست دارم از این جهات رشد کند و به روش دیگری رفتار کند…”

با وجود این شکایت های مراجعین، حقیقتاً بیشترین چالش ها زمانی به وجود می‌آید که تیپ شخصیتی کودک با تیپ شخصیتی والدین متفاوت است. گویی والدین بیشترین دلواپسی هایشان زمانی بروز می کند که می گویند این نور چشمی ما اصلا شبیه بچگی های ما نیست و خیلی مواقع متفاوت از ما عمل می کند. انگار نمی توانیم رفتارهای او را پیش بینی کنیم که در موقعیت های مختلف احتمالاً چه عکس العملی نشان خواهد داد.

پس به این نتیجه میرسیم که مهم نیست کودک شبیه والدین باشد یا نه، مهم این است که برای چالش ها و نگرانی هایی که در رابطه با رفتار و عملکرد فرزندمان احساس میکنیم درحال حاضر میخواهیم چه عکس العملی نشان دهیم.

اگر محتوای ارائه شده درروزهای قبل را گوش داده باشید بارها تاکید کرده ایم که تیپ شخصیتی عبارت است از یک سری ویژگی های ذاتی که با کودک به دنیا می‌آیند وهیچ قدرت انتخابی برای کودک و والدین برای ترجیحات شخصیتی وجود ندارد و در کل باید این ذهنیت را کنار گذاشت که کودک یک لوح سفید یا یک گل خام است و ما می توانیم او را به هر مدلی که دوست داریم شکل دهیم.

کودک با طرح و شکل ذاتی خودش چه از جهت ظاهری و چه ویژگیهای شخصیتی به این دنیا می آیدو تاکید می کنم اولین و مهمترین وظیفه ما والدین فقط شناسایی این ویژگی های ذاتی است. زمانی که نسبت به این ویژگی های شخصیتی شناخت کامل پیدا کردیم دو حالت به وجود می آید:

اول کودک شبیه خودمان است که در این صورت به شکلی دقیق می دانیم که چگونه باید این ویژگی ها را مدیریت کنیم

و حالت دوم این است که کودک کاملا متفاوت از ماست که در این صورت باید نحوه برخورد و تعامل با او را آموزش ببینیم. بنابراین ما چیزی به نام تغییر دادن ویژگی های انسان ها نداریم و فقط و فقط باید تعاملمان را با آموزش دیدن به سمتی ببریم که همین ویژگی های شخصیتی که در ما والدین ایجاد نگرانی کرده در مسیر درستی هدایت شده و تبدیل به نقطه عطفی شود که شاید آرزوی ما هم بوده ولی در ترجیحات شخصیتی و توانمندی های ما وجود نداشته و اکنون کودک ما واجد این استعداد است. پس به این نتیجه می رسیم هر جایی که احساس می کنیم فرزندمان به شکلی متفاوت از ما عمل میکند در وهله اول از خودمان بپرسیم:

چرا می‌خواهیم او را تغییر دهیم؟ اصولاً چه ضرورتی دارد که او هم دقیقا مثل ما رفتار کند؟ اگر متفاوت از ماست آیا واقعاً به این معنی می باشد که آینده خوبی نخواهد داشت؟ و اگر نظرش فکرش و عملکردش متفاوت است چه دلیلی وجود دارد که ما درست فکر میکنیم واو اشتباه؟

در هر صورت تربیت کودکان یک اصل اولیه دارد و آن شناختن ویژگی های آنهاست و بدون این شناخت سخن از تعلیم و تربیت زدن به واقع آب در هاون کوبیدن است. بنابراین پیشنهاد می‌کنم برای شناخت ویژگی‌های شخصیتی فرزندتان زمان بگذارید و آگاهی کسب کنید و این مهم را موکول به دوره نوجوانی نکنید چرا که تنظیم روابط با نوجوان به مراتب سخت تر و شکننده تر از دوران کودکی آنهاست.

دوستان در دورهٔ والدگری شخصیت مدار دقیقاً همین هدف دنبال می‌شود یعنی با استفاده از آزمون‌های معتبر روان‌سنجی کد شخصیتی مادر و کد شخصیتی کودک را به دست می‌آوریم و ارتباط والد و کودک را بر اساس این دو کد شخصیتی آماده و به والدین آموزش می‌دهیم لذا محتوای آموزشی برای هر خانواده منحصربه‌فرد خواهد بود.

خوشبختانه نظرسنجی‌ها نشان داده که اکثر والدینی که این دوره را گذرانده‌اند ابراز رضایت کرده‌اند و لذا این دوره برای تمام خانواده‌ها اعم از خانواده‌هایی که با فرزندشان مشکل‌دارند و یا مشکلی ندارند ولی علاقه‌مند هستند که یک فرزند پروری اصولی را تجربه کنند، مفید و مؤثر خواهد بود.

محتوایی که مطالعه کردید کاملاً تخصصی و منحصر به این سایت می‌باشد و از هیچ منبع دیگری کپی نشده است.

برای اطلاعات بیشتر دربارهٔ دوره‌های والدگری شخصیت مدار از طریق پیام‌رسان‌ها با ما در ارتباط باشید

09352524603

09912012370

دکتر مریم عیسی زاده

متخصص شخصیت شناسی کودکان و نوجوانان