کتابخانه رشد

دسته: اضطراب کودکان

بسیاری از کودکان ترس و نگرانی دارند و ممکن است گهگاه احساس غمگینی و ناامیدی کنند. ترس های شدید ممکن است در زمان های مختلف در طول رشد ظاهر شوند. به عنوان مثال، کودکان نوپا اغلب از دور بودن از والدین خود بسیار مضطرب هستند، حتی اگر از آنها مراقبت شود. در اصل ترس و نگرانی در کودکان معمول میباشد، ولی شکل های مختلف یا شدید ترس و غم میتواند ناشی از اضطراب یا افسردگی باشد. از آنجایی که علائم در درجه اول شامل افکار و احساسات میشود، گاهی اوقات به آنها اختلالات درونی میگویند. اضطراب کودکان وقتی ترس ها و نگرانی هایی برای کودکان به وجود می آید در مدرسه، خانه و… فعالیت های روزانه او را به اختلال روبه رو میکند و ممکن است کودک مبتلا به اختلال اضطراب شود. در ذیل به برخی از انواع اختلالات اضطرابی اشاره شده است که عبارتند از: ترس شدید هنگام دوری از والدین (اضطراب جدایی) داشتن ترس شدید از یک چیز یا موقعیت خاص، مانند سگ، حشرات، یا رفتن به پزشک (فوبیا) ترس شدید از مدرسه و جاهایی که افراد در آن حضور دارند (اضطراب اجتماعی) بسیار نگران از آینده و اتفاقات بد (اضطراب عمومی) داشتن دوره‌های مکرر ترس ناگهانی، غیرمنتظره و شدید که همراه با علائمی مانند تپش قلب، مشکل در تنفس، یا احساس سرگیجه، لرزش یا عرق کردن (اختلال پانیک) میباشد. اضطراب ممکن است به صورت ترس یا نگرانی ظاهر شود، اما همچنین میتواند باعث تحریک پذیری و عصبانیت کودکان شود. علائم اضطراب همچنین میتواند شامل مشکلات خواب و همچنین علائم فیزیکی مانند خستگی، سردرد یا معده درد باشد. برخی از کودکان مضطرب نگرانی های خود را برای خود نگه میدارند و در نتیجه می توان علائم را از دست داد. گاهی اوقات غمگین بودن یا احساس ناامیدی بخشی از زندگی هر کودکی میباشد. با این حال، برخی از کودکان نسبت به چیزهایی که قبلاً از آنها لذت می بردند احساس غمگینی یا بی علاقگی میکنند یا در موقعیت هایی که می توانند تغییر دهند احساس ناتوانی یا ناامیدی دارند. هنگامی که کودکان احساس غم و ناامیدی مداوم میکنند، ممکن است تشخیص داده شود که افسردگی دارند. چه چیزی کودکان را مضطرب می کند؟ کودکان گاهی در سنین مختلف برای هر اتفاق و مسئله کوچکی ممکن احساس اضطراب کنند. بسیاری از این نگرانی ها بخشی طبیعی از بزرگ شدن هستند. در سن بین 6 ماهگی تا 3 سالگی برای کودکان خردسال اضطراب جدایی بسیار رایج میباشد. آنها ممکن است وقتی از والدین یا مراقبان خود جدا میشوند، گریه کنند. این مراحل بسیار رایج و طبیعی در رشد کودک میباشد و اصولا باید در حدود 2 تا 3 سالگی متوقف شود. همچنین برای کودکان پیش دبستانی ایجاد ترس یا فوبیای خاص رایج میباشد. در اوایل دوران کودکی ترس هایی مانند حیوانات، حشرات، طوفان، ارتفاع، آب، خون و تاریکی  بسیار عادی میباشد. این ترس ها معمولاً به تدریج خود به خود از بین میروند. یا حتی ممکن است کودک در شرایط دیگری در زندگی اش احساس اضطراب کند. به عنوان مثال، بسیاری از کودکان هنگام رفتن به مدرسه جدید یا قبل از امتحانات احساس اضطراب می کنند. برخی از کودکان در موقعیت های اجتماعی  خجالتی هستند و ممکن است در این زمینه نیاز به حمایت داشته باشند. چه زمانی اضطراب برای کودکان مشکل ساز است؟ اضطراب زمانی برای کودکان به یک مشکل تبدیل میشود که شروع به ایجاد اختلال در زندگی روزمره آنها کند. شما زمانی که کودکان امتحان دارند به مدرسه بروید متوجه جو متشنج آن مکان میشوید چه یرسد به خود دانش آموز که قرار است امتحان دهد، حتی موردی بوده که دانش آموز انقدری استرس داشته است که نتونسته آن روز صبح به مدرسه برود. اضطراب های شدیدی مثل اینها میتواند بر سلامت روانی و عاطفی کودکان تاثیر بگذارد و باعث کاهش عزت نفس و اعتماد به نفس آنها میشود. آنها ممکن است گوشه گیر شوند و برای اجتناب از موقعیت هایی که آنها را مضطرب می کند، تمام تلاش خود را بکنند. علائم اضطراب در کودکان چیست؟ وقتی کودکان احساس اضطراب می کنند، همیشه نمی توانند آنچه را که احساس میکنند به زبان بیاورند. ممکن است متوجه شوید که آنها: تحریک پذیر یا وابسته شود در خوابیدن مشکل دارند شب بیداری دارند شب ادراری دارند خواب های بد ببیند در کودک هایی که کمی بزرگتر هستند متوجه شوید که آنها: دچار عدم اعتماد به نفس برای امتحان کردن کارهای جدید هستند یا اینطور به نظر میرسد که قادر به روبه رو شدن با چالش های ساده و روزمره نیستند. تمرکز کردن برایشان سخت میباشد در خواب یا خوردن مشکل دارند طغیان های عصبانیت دارند افکار منفی زیادی داشته باشند یا به این فکر کنند که اتفاقات بدی قرار است بیفتد از فعالیت های روزمره مانند دیدن دوستان، بیرون رفتن در اماکن عمومی یا رفتن به مدرسه اجتناب کنند چرا فرزندم مضطرب است؟ بعضی از کودکان خیلی بیشتر از دیگر کودک ها در معرض نگرانی و اضطراب هستند. اصولا تغییر برای کودکان دشوار میباشد و ممکن است پس از نقل مکان یا شروع مدرسه جدید مضطرب شوند. یا کودکانی که تجربه ناراحت کننده یا آسیب زا، مانند تصادف اتومبیل یا آتش سوزی خانه داشته اند، ممکن است پس از آن دچار اضطراب شوند. دعواها و درگیری های خانوادگی نیز می تواند باعث ایجاد حس ناامنی و اضطراب در کودکان شود. نوجوانان بیشتر از سایر گروه های سنی از اضطراب اجتماعی رنج میبرند، از اجتماعات  دوری می کنند یا برای رهایی از آنها بهانه می آورند. چگونه به کودک مضطرب کمک کنیم؟ اگر کودکی اضطراب را تجربه می کند، کارهایی وجود دارد که والدین و مراقبان میتوانند برای کمک به آنها انجام دهند. قبل از هر چیز، مهم است که با کودک خود در مورد اضطراب یا نگرانی های او صحبت کنید. به آنها اطمینان دهید که احساس آنها را درک می کنید. اگر کودک شما به اندازه کافی بزرگ شده است، ممکن است توضیح دهید که اضطراب چگونه میباشد و تأثیرات فیزیکی آن بر بدن ما چیست. ممکن است مفید باشد که اضطراب را مانند موجی توصیف کنیم که ایجاد میشود و سپس دوباره فروکش می‌کند. علاوه بر صحبت کردن با فرزندتان در مورد نگرانی ها و اضطراب هایش، کمک به او در یافتن راه حل ها نیز مهم میباشد. بهتر است اضطراب آن‌ها را بشناسید و راه‌حل‌هایی برای کمک به آن‌ها پیشنهاد کنید تا بتوانند با برنامه‌ریزی به کارهای روزمره خود برسند. راههای دیگر برای کاهش اضطراب در کودکان باید به کودکان خود آموزش دهید که خودش علائم اضطراب را در خودش تشخیص دهد. فرزندانتان را تشویق کنید تا اضطراب خود را مدیریت کنند و در صورت نیاز از او کمک بخواهید کودکان در هر سنی، روال‌ها را آرامش‌بخش میدانند، بنابراین سعی کنید تا جایی که ممکن است به برنامه‌های معمول روزانه پایبند باشید. اگر فرزند شما به دلیل اتفاقات ناراحت کننده مانند سوگ یا جدایی مضطرب میباشد، به دنبال کتاب یا فیلمی باشید که به او کمک کند تا احساسات خود را درک کند. اگر می‌دانید که تغییری، مانند نقل مکان در راه میباشد، کودک خود را با صحبت کردن در مورد اینکه چه اتفاقی قرار است بیفتد و چرا، آماده کنید. تکنیک‌های آرام‌سازی ساده را به کودکان خود آموزش دهید، مانند ۳ دم عمیق و آهسته و بازدم با شمارش ۳ . یک جعبه دستمال کاغذی خالی را به یک جعبه نگرانی تبدیل کنید. از فرزندتان بخواهید در مورد نگرانی های خود بنویسد یا ترسیم کند و آنها را در جعبه بیاندازد. سپس می توانید در پایان روز یا هفته جعبه را با هم مرتب کنید چه زمانی باید کمک بگیریم؟ اگر اضطراب کودک شما شدید است، ادامه دارد و در زندگی روزمره او اختلال ایجاد می کند، بهتر میباشد از یک روانشناس یا مشاور کمک بگیرید.