نکاتی برای رفتار خوب کودکان
1.الگو باشید
از رفتار خود برای راهنمایی فرزندتان استفاده کنید. فرزندتان شما را تماشا می کند تا سرنخ هایی در مورد اینکه چگونه رفتار کنید – و آنچه انجام می دهید اغلب بسیار مهمتر از آنچه می گویید است. برای مثال، اگر می‌خواهید فرزندتان بگوید «لطفا»، خودتان بگویید. اگر نمی خواهید فرزندتان صدایش را بلند کند، خودتان آرام و آرام صحبت کنید.
2.احساس خود را به فرزندتان نشان دهید
گفتن صادقانه به فرزندتان که چگونه رفتار او بر شما تأثیر می گذارد، به فرزندتان کمک می کند تا احساسات خود را در شما ببیند. و اگر جملات را با «من» شروع کنید، به فرزندتان این فرصت را می‌دهد که چیزها را از دید شما ببیند. به عنوان مثال، “من احساس ناراحتی می کنم زیرا سر و صدا زیاد است و نمی توانم با تلفن صحبت کنم”.
3.رفتار خوب فرزندتان را بگیرید
وقتی فرزندتان به گونه ای رفتار می کند که شما دوست دارید، بازخورد مثبتی به او بدهید. به عنوان مثال، “وای، شما خیلی خوب بازی می کنید.” من واقعاً روشی را دوست دارم که شما تمام بلوک ها را روی میز نگه می دارید. این کار رفتار خوب در فرزندتان را تقویت میکند، قبل از اینکه متوجه شوید و بگویید «هی، متوقفش کن» منتظر بمانید تا بلوک‌ها روی زمین بریزند.
4.با فرزندتان هم سطح شوید
وقتی به فرزندتان نزدیک می شوید، می توانید آنچه را که ممکن است احساس یا فکر می کند هماهنگ کنید. صمیمی بودن همچنین به کودک شما کمک می کند تا بر آنچه در مورد رفتارش می گویید تمرکز کند. اگر به فرزندتان نزدیک هستید و توجه فرزندتان را جلب می کنید، نیازی نیست که او را مجبور کنید به شما نگاه کند.
5.فعالانه گوش دهید
برای گوش دادن فعال، می توانید در حین صحبت کردن فرزندتان با سر تکان دهید و آنچه را که فکر می کنید کودکتان احساس می کند تکرار کنید. به عنوان مثال، “به نظر می رسد که شما واقعاً احساس ناراحتی می کنید که بلوک های شما سقوط کرد”. وقتی این کار را انجام می دهید، می تواند به کودکان خردسال کمک کند تا با تنش و احساسات بزرگ مانند ناامیدی کنار بیایند، که گاهی اوقات منجر به رفتار ناخواسته می شود. همچنین باعث می شود آنها احساس احترام و آرامش کنند. حتی می تواند کج خلقیهای بالقوه را منتشر کند .
5.به قول ها وفا کنید
وقتی به قول های خوب یا بد خود عمل می کنید، فرزندتان یاد می گیرد که به شما اعتماد کند و به شما احترام بگذارد. فرزند شما می‌آموزد که وقتی قول خوبی می‌دهید او را ناامید نخواهید کرد، و همچنین می‌آموزد که وقتی نتیجه‌ای را توضیح می‌دهید، سعی در تغییر نظرتان نداشته باشد. بنابراین وقتی قول می‌دهید بعد از برداشتن اسباب‌بازی‌های فرزندتان به پیاده‌روی بروید، مطمئن شوید که کفش‌های پیاده‌روی خود را در دست دارید. هنگامی که می گویید اگر فرزندتان از دویدن دست نکشد، کتابخانه را ترک خواهید کرد، آماده باشید که فوراً آن را ترک کنید.
6.محیطی برای رفتار خوب ایجادکنید
محیط اطراف فرزندتان می تواند بر رفتار او تأثیر بگذارد، بنابراین می توانید محیط را طوری شکل دهید که به رفتار خوب فرزندتان کمک کند . این می تواند به سادگی اطمینان از این دهد که فضای کودک شما دارای مقدار زیادی چیزهای امن و محرک برای بازی می باشد. همچنین مطمئن شوید که فرزندتان نمی تواند به چیزهایی که می تواند بشکند یا به او آسیب برساند دست پیدا کند.
7.مبارزات خود را انتخاب کنید
قبل از اینکه درگیر هر کاری که فرزندتان انجام می دهد – به خصوص برای گفتن «نه» یا «ایست» – از خود بپرسید که آیا واقعاً اهمیت دارد یا خیر. با به حداقل رساندن دستورالعمل ها، درخواست ها و بازخوردهای منفی، فرصت های کمتری برای درگیری و احساسات بد ایجاد می کنید. می توانید ازقوانین خانواده استفاده کنید تا به همه بفهمانید چه چیزی در خانواده شما واقعاً مهم است.
8.در مورد ناله کردن قاطعیت داشته باشید
اگر وقتی فرزندتان برای چیزی ناله می کند تسلیم شوید، می توانید به طور تصادفی به کودک خود آموزش دهید که بیشتر ناله کند. «نه» به معنای «نه» است، نه اینکه «شاید»، پس آن را نگویید مگر اینکه منظورتان باشد.
9.چیزها را ساده و مثبت نگه دارید
دستورالعملها باید واضح، کوتاه و متناسب با سن کودک شما باشد تا کودک شما بتواند آنها را بفهمد و به خاطر بسپارد. و قوانین مثبت معمولا بهتر از قوانین منفی هستند، زیرا آنها رفتار کودک شما را به شیوه ای مثبت هدایت می کنند. برای مثال، «لطفا دروازه را ببندید» بهتر از «دروازه را باز نگذارید» است.
10.به کودکان مسئولیت بدهید – و عواقب آن را به خودش بسپارید
با بزرگتر شدن فرزندتان، می توانید مسئولیت بیشتری در قبال رفتار خود به فرزندتان بدهید. همچنین می توانید به فرزندتان این فرصت را بدهید که عواقب طبیعی آن رفتار را تجربه کند. به عنوان مثال، اگر این وظیفه کودک شماست که چمدان خود را برای خوابیدن ببندد و کودک شما بالش مورد علاقه خود را فراموش کند، نتیجه طبیعی این است که کودک شما مجبور است شب را بدون بالش اداره کند.
در مواقع دیگر ممکن است لازم باشد عواقبی برای رفتار نامناسب یا غیرقابل قبول ارائه دهید . برای این مواقع، مطمئن شوید که عواقب آن را توضیح داده اید و فرزندتان از قبل با آنها موافقت کرده است.
11.آن را یک بار بگویید و ادامه دهید
اگر اغلب به فرزندتان بگویید چه کاری انجام دهد – یا چه کاری را انجام ندهد – ممکن است در نهایت فرزندتان فقط تنظیم کند. اگر می خواهید آخرین فرصت همکاری را به فرزندتان بدهید، عواقب عدم همکاری را به او یادآوری کنید. سپس شروع به شمارش تا سه کنید.
12.به فرزندتان فرصت موفقیت بدهید
فرزندتان را طوری تنظیم کنید که خوب رفتار کند و سپس او را به خاطر آن تحسین کنید. به عنوان مثال، به فرزندتان کارهای ساده یا کارهایی بدهید که فرزندتان می تواند برای کمک به خانواده انجام دهد. تمجید از رفتار و تلاش فرزندتان، او را را به ادامه کار تشویق می کند. و تمرین زیاد فرزندتان برای انجام یک کار طاقت فرسا به او کمک می کند تا در آن کار بهتر شود، از انجام آن احساس خوبی داشته باشد و بخواهد به انجام آن ادامه دهد.
13.برای موقعیت های چالش برانگیز آماده شوید
مواقعی وجود دارد که برآوردن نیازهای فرزندتان و انجام کارهایی که باید انجام دهید دشوار خواهد بود – برای مثال، هنگام خرید، در ماشین یا در یک قرار ملاقات. اگر از قبل به این موقعیت های چالش برانگیز فکر می کنید، می توانید در مورد نیازهای فرزندتان برنامه ریزی کنید. قبل از اینکه به فرزندتان برای تغییر فعالیت نیاز داشته باشید، یک هشدار پنج دقیقه ای به او بدهید. با فرزندتان در مورد اینکه چرا به همکاری او نیاز دارید صحبت کنید. سپس فرزند شما برای آنچه شما انتظار دارید آماده می شود.
14.حفظ حس شوخ طبعی
یکی دیگر از مورد های رفتار خوب در فرزند حفظ حس شوخ طبعی با اوست.اغلب به سبک زندگی روزمره با کودکان کمک می کند. شما می توانید این کار را با استفاده از آهنگ، طنز و سرگرمی انجام دهید. برای مثال، می‌توانید وانمود کنید که هیولای غلغلک‌دهنده‌ای هستید که نیاز دارد اسباب‌بازی‌ها را از روی زمین بلند کنند. طنزی که هر دوی شما را بخنداند عالی است.
دیدگاه‌ها
دربارهٔ این مقاله چه نظری دارید؟ اولین دیدگاه را شما بنویسید.