کتابخانه رشد

برچسب: دوران نوجوانی

دوران نوجونی نوجوانی مرحله انتقالی از کودکی به بزرگسالی است که بین سنین 13 تا 19 سالگی رخ میدهد. تغییرات جسمی و روانی که در نوجوانی رخ میدهد اغلب زودتر شروع میشود، در دوران پیش از نوجوانی یا “دو سالگی”: بین سنین 9 تا 12 سالگی. نوجوانی چیست؟ نوجوانی میتواند هم زمان سرگردانی و هم کشف باشد. دوره انتقالی میتواند پرسش هایی در مورد استقلال و هویت ایجاد کند . همانطور که نوجوانان احساس خود را پرورش میدهند، ممکن است با انتخاب های دشواری در مورد تحصیلات، دوستی ، تمایلات جنسی ، هویت جنسی ، مواد مخدر و الکل مواجه شوند. بیشتر نوجوانان دیدگاه نسبتاً خود محورانه ای نسبت به زندگی دارند. حالت ذهنی که معمولا با افزایش سن از بین می رود. آنها اغلب بر روی خود تمرکز می کنند و معتقدند که همه افراد دیگر – از بهترین دوست گرفته تا یک دوست دوردست – روی آنها نیز متمرکز هستند. آنها ممکن است با ناامنی ها و احساس قضاوت شدن دست و پنجه نرم کنند. روابط با اعضای خانواده اغلب به گروه همسالان، علایق عاشقانه و ظاهر تبدیل میشود که نوجوانان در این دوران اهمیت فزاینده ای را درک می کنند. این گذار به طور طبیعی میتواند به اضطراب در مورد رشد فیزیکی، روابط متحول با دیگران و جایگاه فرد در دنیای بزرگتر منجر شود. اضطراب خفیف و سایر چالش‌ها معمولی هستند، اما شرایط سلامت روانی جدی نیز در دوران نوجوانی ظاهر می‌شوند. پرداختن به یک اختلال در مراحل اولیه می تواند به اطمینان از بهترین نتیجه ممکن کمک کند. مراحل نوجوانی مراحل نوجوانی شامل اوایل نوجوانی از 10 تا 14 سالگی، اواسط نوجوانی از 15 تا 17 سالگی و اواخر نوجوانی از 18 تا 24 سالگی است هدف از نوجوانی هدف از نوجوانی این است که کودک از نظر روانی و اجتماعی به یک بزرگسال جوان تبدیل شود. گسستن از وابستگی و امنیت دوران کودکی به کودکان اجازه میدهد تا آزادی و مسئولیت را برای توسعه استقلال کسب کنند و خود را از والدین و دوران کودکی متمایز کنند تا هویت منحصر به فرد خود را ایجاد کنند.