اختلال شخصیت در کودکان

اختلال شخصیت در کودکان موضوع مهمی است که همواره سبب نگرانی خانواده ها میشود و آنها را به تکاپو می اندازد تا برای درمان آن اقدام کنند. اصولا انحرافاتی که بر سازگاری کودکان با محیط خود تاثیر منفی میگذارد، امروزه معمولا اختلال شخصیت نامیده میشود. چنین اختلالات روانی در کودکان به ندرت تشخیص داده میشود، زیرا در تمام طول دوره رشد، روان دائما در حال تغییر میباشد. گاهی اوقات کودکان دچار شرایطی میشوند که نشانه هایی از اختلال شخصیت را نشان میدهند. وقتی کودک به سن نوجوانی میرسد، میتوانیم از پایان شکل گیری شخصیت صحبت کنیم. لذا اگر نشانه های اختلال شخصیت در این دوره باقی بماند، میتوانیم در مورد وضعیتی صحبت کنیم که نیاز به اصلاح و درمان دارد.

علل ناهماهنگی و بروز اختلال شخصیت در کودکان

اختلال شخصیت در کودکان میتواند اشکال مختلفی داشته باشد. لذا علل ناهماهنگی و بروز اختلال شخصیت در کودکان در سه نوع اصلی است که عبارتند از:

_ اختلال ارثی که به دلیل وجود یک استعداد ژنی ایجاد میشود و از نسلی به نسل دیگر منتقل میشود.

_ اختلال اکتسابی با رویکرد اشتباه در تربیت کودک و همچنین با تاثیر طولانی مدت یک محیط منفی

_ روانپریشی ارگانیک در نتیجه آسیب یا بیماری عفونی برخی از قسمت مغز یا کل سیستم عصبی مرکزی

پیش نیازهای ایجاد ناهماهنگی ممکن است در دوران بارداری ظاهر شود. برای جلوگیری از این اتفاق، یک زن باید سلامت خود را کنترل کند و از انحرافاتی که میتواند بر وضعیت کودک تاثیر منفی بگذارد اجتناب کند.  دوران بارداری نفش مهمی در شکل گیری شخصیت کودک دارد. اگر کودکی دچار آسیب به سر شده یا به بیماری عفونی مبتلا شده است، لازم است اقدامات فعالی انجام شود تا اطمینان حاصل شود که کودک در اسرع وقت بهبود مییابد. در غیر این صورت، خطر ابتلا به عوارضی از جمله اختلالات شخصیتی زیاد میباشد.

علائم و تشخیص اختلال شخصیت در کودکان

تشخیص اختلالات شخصیت در کودکان دشوار میباشد. متخصصان باید حدود ۶ ماه یک بیمار کوچک را تحت نظر داشته باشند تا بتوانند تشخیص دقیق دهند. اختلال شخصیت بسته به نوع بیماری خود را به اشکال مختلف نشان می دهد که عبارتند از:

۱-اختلال نوع پارانوئید با ظهور یک ایده در کودک همراه است که برای او بیش از حد ارزش گذاری شده است. این میتواند ایده بیماری، آزار و اذیت یا حسادت و غیره باشد. در این حالت کودکان بیش از حد مشکوک میشوند، آنها نسبت به امتناع از ارضای خواسته ها واکنش بسیار تندی نشان می دهند.

۲-این اختلال ممکن است رنگ اسکیزوئید داشته باشد. رفتار معمول یک کودک با عدم تعادل شخصیتی مشابه، امتناع از برقراری ارتباط میباشد. در این حالت برقراری رابطه اعتماد با کسی بسیار دشوار است. کودک در عواطف مهار شده و توانایی همدلی را ندارد. اما در عین حال بیمار عاشق خیال پردازی میباشد.

۳-یک سایکوپاتی ضعیف اراده یا یک نوع اختلال شخصیت غیر اجتماعی در عدم انطباق کامل با معیارهای اخلاقی پذیرفته شده عمومی آشکار میشود. کودک اصول خود را ندارد و همچنین قادر به حفظ روابط خانوادگی و دوستی نیست.

۴-بی ثباتی عاطفی را میتوان در کودکان با عدم تعادل شخصیتی نیز مشاهده کرد. اغلب این نوع روان پریشی در نوجوانان رخ میدهد. پرخاشگری و ظلم از علائم رایج این عارضه هستند و به صورت ناگهانی ظاهر میشوند. هر از چند گاهی از یک نوجوان تهدید به خودکشی شنیده میشود.

۵-یکی از ویژگی های متمایز روان پریشی هیستریک، خودنمایی میباشد. رفتار بیمار، تمام اعمال و احساسات او با هدف جلب توجه به خود است.

۶-اگر کودک دائما در یک حالت مضطرب همراه با نگرانی در مورد هر چیز کوچک یا جزئیات باشد، اختلال روانی در او تشخیص داده میشود. بیمار تلاش میکند تا هر کاری را به بهترین شکل ممکن انجام دهد. در نتیجه به یک وسواس تبدیل میشود و منجر به عدم تعادل در شخصیت میشود.

۷-ترس و اضطراب بیش از حد که منجر به محدودیت خود در فعالیت ها یا ارتباطات میشود، از ویژگی های اختلال شخصیت حساس در کودکان میباشد.

همچنین کودکان ممکن است دچار اختلال شخصیت شوند که کارشناسان آن را اختلال شخصیت وابسته مینامند. در این حالت کودک از درماندگی خود میترسد. این کودکان نمی دانند چگونه تصمیم بگیرند. به علاوه انواع خاصی از اختلالات شخصیتی اغلب با غفلت آموزشی اشتباه گرفته میشود. لذا فقط یک روانکاو یا روانپزشک با تجربه میتواند تغییرات بیمارگونه در روان را از رفتارهای بد ابتدایی تشخیص دهد. وقتی اولین علائم ظاهر شد، والدین باید به دنبال کمک واجد شرایط باشند. اگر درمان و اصلاح مناسب انجام نشود، کودک در آینده در سازگاری با جامعه دچار مشکل میشود.

رفتار

روانشناس بر اساس دلایلی که باعث تغییرات پاتولوژیک در روان کودک شده است، مناسب ترین رژیم درمانی را انتخاب میکند. اگر ما در مورد شکل ارثی بیماری یا اختلالات ارگانیک در کار سیستم عصبی مرکزی صحبت میکنیم، تاکید بر درمان داروئی و درمان حمایتی میباشد. یک بیمار کوچک برای مدت طولانی تحت نظر قرار میگیرد و پس از آن تصمیم در مورد انتخاب یک رژیم درمانی گرفته میشود.

اشکال اکتسابی اختلال شخصیت در کودکان در اکثر موارد قابل اصلاح میباشد. درمان دارویی به ندرت نتایج قابل توجهی به همراه دارد. روان درمانی نقش مهمی در درمان دارد. اگر هنوز نیاز به مصرف دارو وجود دارد، پزشک مرکز روانشناسی تنها یک دارو تجویز میکند که به عنوان یک دوره مصرف میشود. همچنین صرف نظر از اینکه چه چیزی باعث اختلال شخصیت در کودکان میشود، لازم است پس از تشخیص اولین علائم بیماری، درمان شروع شود. دسترسی به موقع به متخصصان و رعایت دقیق توصیه ها، موفقیت مثبت درمان را تضمین میکند.